|
Historia Dogo Canario
Dogo Canario ostatnimi
czasy przeżywa wielkie odrodzenie, choć raz już była bliska
wygaśnięcia.

Wyspy Kanaryjskie
należące
do
Hiszpanii faktycznie wzięły nazwę, nie od małych śpiewających
ptaszków, ale od dzikich psów które tam się znajdowały. Od
łacińskiego 'cane' pochodzi nazwa " Wyspy psów". Twarde, z gładką
sierścią psy, do pilnowania żywego inwentarza i gospodarstwa, były
obecne jeszcze przed hiszpańskimi czasami.

W XIX wieku, kiedy
angielscy osadnicy przybyli na archipelag, przywieźli ze sobą
mastify i buldogi. Psy te zaczęto krzyżować z rodzimymi psami.
Wynikiem tego był pies stworzony do walki. Psy tej rasy stały się
potężną, zdolna do walki maszyną. Wyjęte spod prawa psie walki w
1940r były kontynuwane jako tajna działalność, ze złym skutkiem dla
czystości rasy.

W latach sześćdziesiątych
populacja tych psów osiągnęła najniższy poziom wszechczasów. Na
wyspy sprowadzono różne rasy, które stawały się bardzo modne co
sprawiło, że rodzimy pies poszedł w zapomnienie. Jednak we wczesnych
latach 70-tych miejscowi hodowcy zaintersowali się odrodzeniem
rodzimych ras. Zaczęto badać dla przykładu PRESA CANARIO. Na
szczęście dla rasy, czyste okazy zachowały się u rolników w
wiejskich odizolowanych obszarach, gdzie CANARIO był w dobrych
rękach. Dziesięć lat później hodowcy uzyskali dobre egzemplarze tej
rasy, które możemy ogladać do dziś na wystawach.
NAJPIĘKNIEJSZE HISZPAŃSKIE
CHAMPIONY:
|

Ch. Urco |

Ch. Tamaran |

Ch. Ralph |
|
|
|
ojciec naszego

Ch. Bicho
|
|
 |
 |
 |
|
Ch.
Serach de Garehagua
|
Ch.
Candela de Guadalcan |
Ch.
Indio
|
|

Ch. Uro de Los Cardones |

Ch. Ur de Los Cardones |
|
|
ojciec naszych:
Gepa Guanchos
Guappa Guanchos
|
|